Choroba hemoroidalna to powszechny problem, który dotyka znaczną część społeczeństwa. Choć w początkowych stadiach pacjenci starają się łagodzić objawy za pomocą metod domowych lub farmakoterapii, zaawansowane zmiany często wymagają bardziej zdecydowanego postępowania. Przez lata standardem w takich przypadkach były klasyczne operacje chirurgiczne, wiążące się z pobytem w szpitalu, znieczuleniem ogólnym oraz bolesną i długą rekonwalescencją.
Obecnie medycyna oferuje rozwiązania alternatywne, które pozwalają na sprawne pozbycie się problemu w sposób znacznie mniej obciążający dla organizmu. Jedną z takich metod jest elektroterapia, która zdobywa coraz większe uznanie wśród specjalistów i osób zgłaszających się po pomoc do gabinetów proktologicznych.
Współczesne metody leczenia żylaków odbytu. Na czym polega małoinwazyjna elektroterapia?
Elektroterapia guzków krwawniczych, znana również w literaturze medycznej jako metoda Ultroid, to procedura ambulatoryjna, która nie wymaga rozcinania tkanek ani zakładania szwów. Zabieg opiera się na wykorzystaniu prądu stałego o niskim natężeniu, który jest dostarczany bezpośrednio do podstawy hemoroida za pomocą specjalnej, precyzyjnej sondy. Działanie prądu powoduje wywołanie naturalnej reakcji chemicznej w naczyniach krwionośnych doprowadzających krew do guzka.
W wyniku tego procesu dochodzi do mikrozatorowości i stopniowego obkurczania się tkanki. Do podstawowych cech tej procedury należą:
-
rezygnacja z użycia skalpela i tradycyjnego wycinania tkanek,
-
brak konieczności podawania znieczulenia ogólnego lub przewodowego,
-
krótki czas trwania procedury, która zazwyczaj zajmuje od kilkunastu do kilkudziesięciu minut,
-
możliwość przeprowadzenia terapii w warunkach gabinetu zabiegowego, bez potrzeby hospitalizacji.
Po zakończeniu działania prądu stałego guzek krwawniczy stopniowo zmniejsza swoją objętość, aż do całkowitego zaniku. Proces ten przebiega w sposób naturalny dla organizmu, a pacjent nie odczuwa gwałtownej zmiany, co zmniejsza ryzyko podrażnień okolicznych struktur anatomicznych.
Klasyczna operacja chirurgiczna a zabiegi bez skalpela. Dlaczego pacjenci wybierają elektroterapię?
Tradycyjne metody operacyjne, takie jak wycięcie hemoroidów metodą Milligana-Morgana czy Fergusona, są procedurami o wysokim stopniu inwazyjności. Wiążą się one z koniecznością hospitalizacji, znieczulenia od pasa w dół lub pełnej narkozy, a rany pooperacyjne w tak delikatnym miejscu goją się nawet przez kilka tygodni. Dla wielu pacjentów perspektywa dużego bólu i długiego wyłączenia z codziennych obowiązków stanowi istotną barierę.
Wybór elektroterapii pozwala uniknąć większości tych niedogodności. Pacjenci decydują się na tę formę leczenia z kilku ważnych powodów:
-
Niskie ryzyko powikłań infekcyjnych – brak otwartych ran ciętych drastycznie zmniejsza ekspozycję na bakterie.
-
Ochrona zwieraczy odbytu – podczas zabiegu prądem stałym nie występuje ryzyko mechanicznego uszkodzenia mięśni odpowiedzialnych za trzymanie stolca i gazów.
-
Komfort psychiczny – świadomość, że zabieg odbywa się bez pełnego znieczulenia i pacjent zachowuje pełny kontakt z lekarzem, redukuje poziom stresu.
-
Oszczędność czasu – brak konieczności spędzania kilku dni na oddziale szpitalnym ułatwia planowanie procedury w wymagającym kalendarzu zawodowym.
Porównanie to wyraźnie pokazuje, dlaczego techniki małoinwazyjne wypierają klasyczną chirurgię w przypadkach, w których ogólny stan zdrowia pacjenta na to pozwala.
Kto jest dobrym kandydatem do usuwania hemoroidów prądem? Wskazania i przeciwwskazania do zabiegu
Elektroterapia nie jest metodą uniwersalną, którą można zastosować u każdego pacjenta bez wyjątku. Decyzję o kwalifikacji zawsze podejmuje lekarz proktolog po przeprowadzeniu dokładnego badania diagnostycznego. Pomyślne rezultaty odnotowuje się u osób, u których choroba hemoroidalna znajduje się w pierwszym, drugim lub trzecim stopniu zaawansowania. Dotyczy to sytuacji, gdy guzki krwawnicze krwawią, powiększają się lub wypadają podczas wypróżnienia, ale dają się jeszcze odprowadzić manualnie.
Istnieją jednak konkretne sytuacje medyczne, które uniemożliwiają przeprowadzenie tej procedury. Do głównych przeciwwskazań zalicza się:
-
posiadanie wszczepionego stymulatora serca lub innych elektronicznych implantów medycznych,
-
aktywną chorobę nowotworową w obrębie miednicy mniejszej,
-
ostre stany zapalne oraz infekcje bakteryjne lub grzybicze kanału odbytu,
-
okres ciąży, ze względu na brak wystarczających badań potwierdzających pełne bezpieczeństwo dla płodu,
-
zakrzepicę splotów hemoroidalnych wymagającą pilnego zaopatrzenia chirurgicznego.
Przed przystąpieniem do leczenia lekarz ocenia ogólny stan zdrowia, historię chorób przewlekłych oraz przyjmowane leki, zwłaszcza te wpływające na krzepliwość krwi. Ważne jest pełne przedstawienie swojej historii medycznej podczas wstępnej rozmowy w gabinecie.
Przebieg zabiegu i rekonwalescencja. Jak szybko po elektroterapii można wrócić do codziennych aktywności?
Procedura rozpoczyna się od ułożenia pacjenta w odpowiedniej pozycji, najczęściej na boku z ugiętymi kolanami. Lekarz wprowadza do kanału odbytu anoskop, aby uwidocznić zmieniony chorobowo guzek. Następnie przykłada sondę do nasady hemoroida. Podczas przepływu prądu pacjent może odczuwać delikatne ciepło, mrowienie lub ucisk, jednak dolegliwości te rzadko wymagają podania miejscowego środka znieczulającego. Po opracowaniu wszystkich zaplanowanych zmian pacjent spędza krótką chwilę na sali odpoczynku, po czym może opuścić placówkę.
Okres pooperacyjny różni się diametralnie od tego po klasycznej operacji. Większość pacjentów wraca do pracy i standardowych obowiązków już następnego dnia. W trakcie rekonwalescencji warto przestrzegać kilku prostych zaleceń:
-
unikać intensywnego wysiłku fizycznego i dźwigania ciężarów przez około tydzień,
-
stosować dietę lekkostrawną i pić duże ilości płynów, aby ułatwić wypróżnianie,
-
dbać o rygorystyczną higienę intymną, przemywając okolice zabiegowe czystą wodą po każdej toalecie,
-
zrezygnować na kilka dni z długich, gorących kąpieli na rzecz prysznica.
Stosowanie się do tych reguł pozwala na bezproblemowy przebieg procesu gojenia wewnętrznego, bez konieczności przyjmowania silnych leków przeciwbólowych.
Czy usuwanie hemoroidów prądem boli? Bezpieczeństwo, skuteczność i ryzyko powikłań
Pytanie o ból towarzyszy niemal każdemu pacjentowi przygotowującemu się do zabiegu proktologicznego. W przypadku elektroterapii dyskomfort jest ograniczony do minimum, ponieważ sonda działa w obszarze powyżej linii grzebieniastej jelita. Jest to strefa, która charakteryzuje się brakiem receptorów bólowych, a pacjent reaguje tam głównie na ucisk i temperaturę. Dzięki temu procedura jest dobrze tolerowana nawet przez osoby o niskim progu bólu.
Pod względem bezpieczeństwa metoda ta charakteryzuje się niskim odsetkiem powikłań. Ewentualne skutki uboczne mają charakter przejściowy i łagodny. Pacjenci mogą czasami zgłaszać:
-
niewielkie plamienie krwią podczas pierwszych kilku wypróżnień po zabiegu,
-
uczucie dyskomfortu lub pełności w odbytnicy, które znika w ciągu kilkunastu godzin,
-
przejściowe parcie na stolec.
Poważne komplikacje, takie jak obfite krwotoki czy zakażenia, występują rzadko w porównaniu z klasycznymi metodami operacyjnymi.
Kwalifikacja do zabiegów oraz kompleksowa diagnostyka chorób proktologicznych, w tym ocena możliwości zastosowania procedur małoinwazyjnych, prowadzona jest m.in. w Szpitalu Gdańsk LUX MED. Wybór odpowiedniej metody leczenia zawsze opiera się na szczegółowej ocenie stanu pacjenta, wynikach badań oraz stopniu zaawansowania zmian chorobowych, co pozwala na zaplanowanie bezpiecznego postępowania terapeutycznego. Więcej informacji: https://szpital-gdansk.luxmed.pl/oferta/proktologia-2/.
Artykuł Sponsorowany
